Loofhuttenfeest

De dag van bezinning op4 oktober  was een dag vaan soberheid. En het avondmaal met de voetwassing gaf aan de dienst een gedragen sfeer. Het maakte iedereen stil.

Een groot contrast met het Loofhuttenfeest, een week later,maar dat maakt de bedoeling van de feesten extra duidelijk. Ook nu weer was de tafel in de kerkzaal rijk gevuld met alles wat maar groeien wil. We hebben toch wel weer heel veel gekregen en mogen ook dankbaar zijn voor een leven vol zegeningen die niet zo zichtbaar zijn als groente en fruit.

De preek van Giselle Berkel had als hoofdthema bevrijding. Bevrijding en dankbaarheid. Zij vroeg zich af of zij als kind dat niet in een oorlogsgebied is opgegroeid en eigenlijk altijd in vrijheid geleefd heeft wel de vreugde kan voelen van bevrijding. Kan zij haar loofhut vullen met versieringen van dankbaarheid? Haar uiteindelijke conclusie was dat de waarde van het vieren van dit loofhutten feest, haar bevrijding van de zonde door Jezus Christus was en dat zij dus zeker een loofhut kan vullen met dankbaarheid! Het was een mooie conclusie en een mooie verwoording van de waarde van het Loofhuttenfeest voor de christenen van nu.

Na de dienst hebben we met elkaar gegeten en vakantie verhalen uitgewisseld en naar de vakantie foto’s gekeken. Iedereen ging met een dankbaar hart weer naar huis. Blij met een God die ons leidt en voor ons zorgt. Een God die ons ook door de feesten laat zien welk plan hij met ons heeft.

Anita.