Geduld

Door Daniëlle Hornis - 4 april 2013

Daar zit je dan met een kind dat lekker slaapt op schoot. Vannacht was hij een tijd wakker en wilde toch echt wel heel graag eten. Uiteindelijk hebben we maar toegegeven. Tja vijfenhalve maand, wat weet je dan van het doorslapen. Uiteindelijk is het ook donker bij de late voeding die hij krijgt.

 

Ook vanmorgen had hij geen zin om na zijn voeding weer te gaan slapen. En dan weet ik ook nog dat hij eigenlijk wel moe moet zijn omdat het gisteren een drukke dag was. Al snel was het tijd voor weer een voeding, maar deze keer viel hij in slaap. Mama was lekker bezig op de PC ondertussen, dus die zat wel stil. Aangezien dat vaak hazeslaapjes zijn wil ik dan nog wel eens even blijven zitten. Nu duurt het alleen wat langer en begin ik zin te krijgen om weer wat andere dingen te gaan doen.

Geduld is wat je op dit soort momenten hard nodig hebt en o, wat schiet ik daarin nog weleens tekort. En dan zijn dit nog maar kleine dingen. Dat doet me eraan denken dat God zo ongelofelijk veel meer geduld moet hebben met mij. Misschien zijn dit soort geduldtrainingen er wel om mij nederig te houden, wetend dat ik zonder Gods geduld helemaal niets zou zijn.

Daniëlle

 

Spreekrooster

Geen activiteiten gevonden