De Beer

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Door Anita Jurgens - 1 februari 2013

Vandaag heb ik mijn kast opgeruimd. Dat is van tijd tot tijd gewoon nodig omdat hij overvol raakt en ik dingen die ik op moet ruimen niet meer kwijt kan. Dan groeit het stapeltje op de vensterbank boven de stoelleuning uit en dat ergert mij.

Een kast opruimen is eigenlijk best leuk want je ontdekt nog wel eens iets. Soms vind je dingen die je kwijt was soms vind je iets waarvan je niet meer wist dat je het had en soms word je overvallen door een herinnering door een voorwerp dat op deze manier weer in je handen komt. Dat laatste overkwam mij toen ik in een plastic tas keek en daarin een oude beer vond. Die beer is van onze jongste zoon die nu 23 jaar is. De beer is in de plastic tas in de kast terecht gekomen nadat hij mee was geweest naar de kerk omdat ik hem nodig had bij een kinderverhaal.

Dat verhaal ging ongeveer zo…..

 

“Er was eens een jongetje dat erg veel van zijn beer hield. Zonder beer kon hij niet slapen en als hij verdriet had kon hij niet zonder zijn beer. De beer ging dus overal mee naar toe.  Ook naar opa en oma.

Om bij opa en oma te komen moest er een afstand van 30 kilometer overbrugt worden.

Op een dag nadat ze bij opa en oma waren geweest ontdekte mama bij het naar bed brengen van het jongetje dat de beer bij opa en oma was blijven liggen. Dat was een probleem want het jongetje wilde niet gaan slapen zonder zijn beer. Er waren andere beren, mooiere, er waren hondjes, olifantjes en nog veel meer knuffels maar hij moest de oude vale slappe beer die dus bij opa en oma was….

De papa van het jongetje moest toen met de auto weer de 30 kilometer afleggen om de beer te gaan halen en hij deed het met liefde.…”.

De moraal van dit kinderverhaaltje was dat je niet mooi of sterk hoeft te zijn om voor een ander belangrijk te zijn en dat je zeker niet mooi of sterk hoeft te zijn om voor God belangrijk te zijn.

Nadat ik dit verhaaltje verteld had en de dienst afgelopen was, kwam er iemand naar me toe die zei,” Dat verhaaltje was voor mij. Ik voel me nutteloos en slap, maar ik weet weer dat God van mij houd en dat Hij voor me zal zorgen”.

En ik?

Ook ik ben soms een slap beertje, maar de troost die mijn verhaaltje bracht maakte mij weer een beetje sterker. God zorgt ook voor mij……

 Anita.

Spreekrooster

Geen activiteiten gevonden